Pislik içinde bir meyhane kösesinde, en az kendisi kadar berbat müsterilerin arasinda, sadece beynini uyusturmak, bir seyleri unutmak için devirmekteydi kadehleri ardi sira, sadece bir an önce düsüncelerin kaybolmasini istiyordu son iki senedir her aksam yaptigi gibi.Onunda kendince kederli bir hikayesi vardi elbet, ama anlatmazdi digerleri gibi, paylasip da rahatlamayi seçmezdi.Sessizce bir kösede oturur. Meyhanenin kapanma saatine kadar varligini belli etmezdi. Ancak meyhaneci recep hesabi getirdiginde bakardi yüzüne, gece boyunca kurduklari tek iliski bu sayilirdi.Her aksam ayni seyleri yiyip içtiginden recepte otomatige baglamisti servis isini, o gel dimiydi, nevaleyi masaya koyar sonrada gece boyu unuturdu onu.Tabi recebinde onun hakkinda bazi fikirleri vardi, çaktirmadan izledigi olmustu onu ilk zamanlar, kimdir neyin nesidir diye.Ama ortada pek fikir verecek bir sey yoktu.Her aksam ayni seyler.Recebin dikkatini çeken tek sey bu adamin içkiden zevk almadigiydi.Tiksindirici bir sey içiyor gibiydi surati hep.Sanki doktor zoruyla geliyormus gibi meyhaneye,her gün ayni seyleri tekrarliyordu. Konusmasindan oturup kalkmasindan belliydi, cahil kaba bir adam degildi.Ne kadar sarhos olsa da iyi aksamlar demeden terk etmezdi dükkani.Birkaç kez muhabbet açmaya derdini ögrenmeye çalismisti recep, ama o razi gelmemisti.Oysa baskalari beles bir kadeh içkiye hayat hikayesini anlatmak için can atardi.Bu ise sessiz kalmayi tercih eder.Sadece beynini uyusturmayi seçerdi.Içti mide dagitmaz daha bir sakinlesir, iyice suskunlasirdi.
Bazen hüzün dolardi recebin içine de, onunda dertleri vardi elbet, ama alkol çözüm müydü sanki, sadece sorunlari ertelemekten, kafani kuma gömüp sorunlardan kurtuldugunu sanmaktan baska ne ise yarardi ki, aslinda alkolikler korkak insanlardi Recebe göre, tabi bunu en sadik müsterileriyle paylasmamaktaydi. Sorunlardan kaçmanin yolunu alkol de buluyorlardi, onlara biraz da acimaktaydi.Belki de biraz suçluluk duyuyordu içinde.Onlari kendi elleriyle zehirlemekteydi çünkü.Ama bunu o yapmasa yapacak birileri de çikacakti elbet, o yüzden bu konuyu aklina getirmemeye çalisiyor ama yinede onlara kötü davranmayarak kendini rahatlatiyordu. Baskalari gibi sarhoslari itip kakmaz, kabarik hesaplarla onlari soymaya çalismazdi.
O gecede her zamanki gibi baslamisti, maç aksami da olmadigindan sakin bir gece geçecek gibiydi, bizim sessiz müsteri yine yerini almis meyhanenin en kuytu sessiz kösesine oturmustu.Recepte dalgin dalgin masalarin etrafinda dolasiyor dolmus olan küllükleri boslariyla degistiriyordu.Tembel komi yine ortaliklarda yoktu.Kim bilir yine kime sigara alma bahanesiyle kaybolmustu ortaliktan.Sessiz genç adamin masasinin yanindan geçerken, hafif bir mirildanma sesi duydu.Saskinlikla kafasini adama çevirdi ve sözcükleri duyabilmek için pür dikkat kesildi.Bir sarkiydi bu galiba, yani öyle olmaliydi.Bir melodisi var gibiydi, recep gülümseyiverdi, ilk defa bir yasam belirtisi görmüstü bu adamda, sevindi onun için. Demek bizim rakilar da ise yariyormus dedi. Baksana adamin keyfi yerinde, kafasini sallayarak tebessüm etti.Bu gecenin de en ilginç olayini yasamis olduk dedi kendi kendine, tam mutfak tarafina dogru yürüyecekken, dikkatini adamin gözleri çekti.Gözleri bulaniklasmisti, agliyordu sanki, daha dikkatli bakinca gerçekten agladigini fark etti, yaslar agir agir yanaklarindan çenesine süzülüyordu.O ise umursamadan sarkiyi mirildanmaya devam ediyordu.Recep tereddüt etti bir sey söylemelimiydi, derdini sormalimiydi. Meyhanenin ortasinda elinde küllüklerle kalakalmisti.bir dakika kadar hareketsiz ne yapacagini düsündü.O sirada kapidan biri girdi içeri, dönüp baktiginda kominin geldigini gördü, komiyle göz göze geldiler.O da hemen elindeki sigarayi salladi ona dogru. Ama bu onu kizgin bakislardan kurtaramadi. Zaten kafasi karisik olan recep, elindeki küllükleri almasi için komiye dogru yürüdü ve eline tutusturuverdi. Isine bak çabuk dedi, onun akli baska yerdeydi çünkü. Geri dönüp sessiz adamin masasina dogru agir agir ilerlemeye basladi.Akli karismisti, bir seyler söylemelimiydi karar verememisti.Zaten çok dertli görünüyordu adam, olur olmaz sorularla yarasini desmenin de geregi yoktu.En iyisi karismamakti. Kafasinin içinde bunlari düsünerek, fark etmeden adamin masasina kadar gelmisti.Ve ister istemez masanin yaninda durup adama bakti tekrar.Hala devam ediyordu sarkisina, yanaklari islanmis. Yüzü keder doluydu.Recep utandi birden, zayif bir aninda bir erkegin üstüne gitmek yakismazdi ona, ne yapiyordu böyle, gözünü dikmis, agliyor diye onunla dalga geçer gibi bakiyordu, tam dönüp de uzaklasacakken adamda ona bakti.Biran için göz göze geldiler.Elinde olmadan gülümsedi, sonra utandi ciddilesti.Baska bir sey ister misiniz dedi. Adamda ona tebessüm etti, oturmak ister misin dedi ve sandalyeyi gösterdi.Recep saskinlikla tereddüt etti, rahatsiz etmeyeyim dedi.Adamin sessizce kafa sallamasini görüp sanki sandalye camdan yapilmis gibi yavaþça oturdu. Adamin gözlerinden gözünü kaçirarak önce masayi oradan duvarlari oradan da tüm meyhaneyi gezdi gözleri....
by venom...
Devam edecek....
insallah...
Kafami toplayabilirsem...
Tags:
new
Posted at: 23:30 | Add Comment | Permalink
